1965 йил, Сицилия. 17 ёшли Франка Виолани бир ўгриликдан қочишнинг иложи бўлмай, зўравоннинг қурбонига айланади. Бир ҳафта давомида у бу жараённи бошидан кечиради. Ўша даврда, Италияда зўравонлар ўз қурбонларига уйланса, жазодан қутулиш имконига эга бўлишарди. Филиппо Мелодия исмли зўравон эса Франкага оила шаънини сақлаб қолиш мақсадида уйланишни таклиф қилади. Аммо Франка қатъий равишда рад этади.
Бу воқеа Италияда кенг тарқалган зўравонлик ҳолатларини фош этади ва Франка жамиятга қарши исён кўтаради. У бошқа қизлар сингари жим жоий қабул қилмасликка қарор қилади ва ўз ҳуқуқлари учун курашга киришади. Франканинг бу жасорати, нафақат ўзини, балки бошқа қизларни ҳам ҳимоя қилишга интилишидир.
Натийжада, унинг ҳаракати бутун мамлакатда эътирозлар ва муҳокамаларга сабаб бўлади. Франка Виолани кураши, нафақат ўз ҳаёти, балки Италия қонунларининг ўзгаришида ҳам муҳим рол ўйнайди. Унинг қаҳрамонлиги, жамиятда ўзгаришлар юзага келтиришга имконият яратади ва кўплаб қизлар учун илҳом манбаи бўлиб хизмат қилади.
Ушбу мақолани лотин алифбосида ҳам ўқишингиз мумкин.